Illustrated, Story

Tarentaal “Finial D’arbre”

Kersmaal 1972

Met sy aankoms op Berlyn, die een op Letsitele, nie Duitsland nie, vind Viljee die plek verlate, dis hy, net hy alleen hier.

Die verhaal speel af in Desember 1972, met Viljee wat aanmeld vir diens in Maruveni distrik, Gazankulu.

Platsak van varsity af raak dit, toe hy daar aankom, vir hom duidelik, dis hier waar hy en hy alleen die Kersfees gaan deurbrinng, buiten as iemand hom per toeval hier kom red.

Soos die feesdae al nader kom, groei die onrus en grom sy maag al hoe meer, vir meer as lemoene, mangoes en papajas.

Sy gevroetel in die stoor vir haelgeweerpatrone om iets geskiet te kry, lewer ‘n enkele .22 patroontjie op.

Halfhartig oor sy kans, maar op aandrang van sy leë maag, teken hy die .22 saloentjie uit.

Hy sal maar later moet verduidelik wat die ongedierte was wat vankant gemaak moes word.

Teen laatmiddag op ou Kersdag sê sy benoude binnegoed:”niemand kom jou haal nie ou maat.” So gebeur dit dan dat hy, met die saloentjie onner die arm, koers kry, die veld in op soek na ‘n hoofgereg vir die Kersmaal

Die veld is in mid-somer glorie gehul, als blom.

Die Here se Tambotie krismisbome is oortrek vir die Kerstyd met rooiblaartippies.

Bo-op ene, soos ‘n wafferse Krimisster, sit tarentaal se kind afgeëts teen die sonsondergang.

“Ai toggie Here, verskoon dat ek jou Krismisboom-ster wil afmaai, maar ek’s honger.”: sê hy.

Met die haelpatroon tekort haper daar skielik al meer, een skoot met die saloentjie voel na ‘n skraal kans, maar hier gaat hy.

Daar was destyds nie selfone, videos en YouTube nie, die Here moes seker met amper iets soos ‘n potgooi gepraat het.

“Gabriël”: hoor mens Hom sê:” Daai Viljee skiet nog regsom, Hy gaan vir seker misskiet. Stuur iemand om te help”

Die skoot klap, daar daal ‘n stilte neer, tarentaal verstar, sit doodstil en toe, asof in stadige aksie, tuimel hy ter aarde.

Viljee se hart klop in sy keel, het hom!? Dit klink amper te goed om waar te wees.

Twee pote tussen die linkerhand se vingers vasgeklem dra hy tarentaal se kind trug huis-toe.

Tuisgekom, op soek na hout vir die feesmaal-vuurtjie, kom hy op Masuku af, hy is op wag vanaand, sy vuurtjie kletter al.

“Wat daarvan ons deel die vuurtjie en daai pap van jou?”: vra hy.

“Ek gaan vrugte pluk en sommer op die wenakker marog kry, dan maak ons in die driepoot kos”

Op pad trug roep Masuku benoud:”kom kyk hier, kyk, hy is dood.”

“Ja hy moet dood wees anders kan ons hom mos nie eet nie”

Hy lig die veerlose tarentaal op en wys die hele lyf deur: “nie ‘n merk nie, hy bloei nie.”

“Sny af sy keel dat hy bloei man, ek het hom geskiet, njannies”

Vars, warm bloed beaam die storie.

Die potgooi praat:

“Hoe het julle gemaak?”

“Sjoe ons was amper laat, dit was toe mis, maar toe skiet ons hom so met die middelvinger teen die kop”: beduie Gabriël en knipoog.

In die driepoot prut die Tarentaal Finial d’abre

Pap en marog met velduitjies wag.

Vrugteslaai van Papaja, mango en lietsjies met ‘n lemoen en grinadella sous gaan die laaste leë kol volmaak.

Hulle tjeers met pynappelbier in regte glase.

Stille nag, Heilige nag, alles rus, eensaam wag…..

Die potgooi stem dreun effens gebelgd in die agtergrond:“Laat iemand hom tog net kry om linksom te begin skiet”

Standard
Verse

Poseidon

Die under aged pampoenboer en Priai de Xai-Xai (circa 1969)

‘n Handvol Tokkelokke en diè se meisiekinders vat vir Kiewiet saam op ‘n duikavontuur by Priai de Xai-Xai in Mosambiek.

Dit duik en skiet vis aan die binnekant van die rif, so twee honderd of wat meter die Mosambiekkanaal in.

Die rif breek wyd oop om die see en sy opbrengs in te laat swem soos hy vol stoot.

Jy moet wegbly wanneer hy omdraai, want dan sleur hy weer alles trug wat hy vaneffe ingestoot het.

Tokkelokke en hul meisiekinders drentel op die rif rond terwyl die see leegsuig.

Mede-duikermense doen saam.

Kiewiet duik en krap tussen rotse in die water teen die rif rond, langs die oop bek van die see in die rif.

‘n Groot brander breek oor die rif en skuim strandwaarts. Hy suig met reëlmaat holkieste terug.

In die water by die rif sweef daar meteens ‘n gedaante geruisloos teen die spoed van ‘n gedagteflitse by Kiewiet verby, die gapende bek in. Tot sy naam byval, noem ons hom Buurman.

Kiewiet steek sy kop bo die water uit, Buurman syg weg, al skreeuend die Mosambiekkanaal in.

Sy mense op die rif gooi hul arms die lug in en roep:”Here wees ons genadig”.

Die Tokkelokke staan geboë hoofde, eerbiedig, rigtingloos, onwillig en rondtrippel.

“Ons slaan ons oë af na waartoe:waar sal ons hulp vandaan kom?”

Evangelisasie 101, hoe om ‘n siel te red, eindig kort van hoe om ‘n lewe te red.

Kiewiet gee sy Nasaret maat net een kyk en sommer so sonder liksens vir siele red, vir lewe, vir mouters of drank en sigerets gooi hy sy duikgoed aan wal, kyk in Hannapat se tiergeel oë met bang agterin en swem die stroom in, buurman tegemoet.

Hy sweef soos in ‘n droom, zoom uit soos ‘n telefoto-lens, mense word in ‘n oogwink.spikkels op die rif.

Aangekom,gryp Buurman Kiewiet styf om sy kop vas, “moenie worrie nie, ek sal jou nie klou nie”:sê hy, al klouend.

In sy oë sien mens hy het reeds nou, in sy prulle jeug, op die wieke van ‘n sleurstroom in die priai de xai-xai, die annerkant sien aankom. Hy was nog nie lus vir deurstap nie.

Buurman wou nog minder as dood ook nie verder duik nie, hy het sy duikbril, snorkel, kuitmes en een paddavoet reeds afgekry om te begin om op te hou met die swem-ding.

Toe Kiewiet aankom, laat hy hom toe om te klou, maar ophou met die uittrekkery.

Met sy een arm losgewoel, begin hy al met stroom langs, skuins uit hom uit paddavoet-swem.

Hulle werk hom so geleidelik om en sommer so skielik soos in, is hulle uit en begin ry op die deining terug rif toe in die verte.

Diep onder hulle stamp Poseidon buierig met sy vurk op die bodem.

In die trofeekas wat voor hom gereedgemaak staan, is daar ‘n duikbril, ‘n snorkel, ‘n kuitmes en een linker-paddavoet. Die stoeltjie waarop Buurman bleekgesig moes sit is koddiglik leeg.

Op die rif gryp buurman se mense hom al juigend en dra hom kamp toe, die Here het gehoor. Niemand het hulle ooit weer gesien of van hulle gehoor nie.

Die Tokkelokke was stemming en stil, niemand praat oor die indsident nie en het ook nooit weer daarna nie.

Hulle was seker in stille bepeinsing, eerbiedig en in verwondering oor hoe hulle deur gebed en met Evangelisasie 101, ‘n siel kon red.

Hannapat se tiergeel oë lyk teleurgesteld, dalk selfs verontwaardig?

Kiewiet wonder oor die liksens ding, oor wanneer hy oud genoeg kan word en vêr genoeg kan leer om ook te mag bid vir sonde en vir siele.

As Hy weer kom, as Hy weer kom, kom haal Hy sy pêrels….

Standard
Verse

The good of to good to be true

When late on a Saturday evening you come across an offer that seems like 
it may be too good to be true, every bone in your body cries out against taking the offer.
eGadgets redefined the stereo types by not only honoring the offer, 
but doing it promptly and efficiently.
 
From before lockdown, I have been browsing on-line shops to obtain a Moov activity tracker.
It seemed like the most appropriate and affordable device for a para triathlete to use in competition.
When recently I was allowed a spot in the Central Gauteng team to compete in the SA Championships, I prayed for a miracle. 
On Saturday evening the 6th March at around 19:00 I browsed once again in anticipation.
An offer from eGadgets at R 699.00 caught my eye.
Unsponsored para athletes have to count coins when spending from own funds.
Needless to say, at less than half of what cheap offers have been, I was intrigued. 
Without exception on-line shops used low priced offers on the Moov activity Tracker as a teaser to entice one to enter their shops to transact, only to be disappointed due to lack of stock. 
This time the offer was so good I had hoped it would be a true answer to my prayers.
With hesitation I transferred the last one in stock into my shopping cart, after registering as a new eGadgets customer.
While contemplating if I should proceed and make the payment, a WhatsApp assistant option appeared.
I completed the online request for assistance hoping to gain time to make up my mind.
To my surprise I received a reply at 22:37 that same Saturday evening.
Yes they have stock : “the last one though”
All alarm bells rang, I checked reviews, reports, but finally made payment, with a degree of doubt in my mind.
I found solace in the fact that I received the usual confirmation e mails at 22:53 that evening. 
By now doubt faded, replaced by a good feeling of experiencing the reality of a 24hours trading notice.
On Monday, upon my still skeptical request, I was informed that the item will be shipped by Tuesday.
Tuesday borne a message that Courier Guys were to deliver the package by the following day.
And so it happened, on Wednesday morning I was the, by now humbled, owner of a Moov activity tracker, no strings attached.
A surprise additional gift humbled me even further.

Come the SA championships on Sunday 21 March my arm will be adorned with the Moov and my performance be tracked by it.

Thank you eGadgets and so to Moov too.
It was indeed a case of the truth of it so good that it became true.    
Standard
Verse

Rainbows

One so easily denotes it as a Rainbow of hope.

It is not necessarily always true.

The rainbow should also serve as a stark reminder that God reformatted a severely damaged world once before.

Do not view the sign of the rainbow with complacency.

Let the reader beware:

Not ever by water again, but are we forcing His hand to use disease?

“Whenever I bring clouds over the earth and the rainbow appears in the clouds, I will remember my covenant between me and you and all living creatures of every kind. Never again will the waters become a flood to destroy all life.”

Genesis 9:14-15 NIV

Standard
Verse

2021

Iemand vra onlangs wat my mening is oor die 2021 pad.

Sonder om te huiwer wel dit op in my gemoed dat die jaar gaan opnuut vra ons moet met Jesus self besig raak.

Dat die 1* in 21 dui op ‘n een op een verhouding met die man van Nasaret, met Hom en Hom alleen.

Moet jou nie met ander se sake bemoei nie, hy sê immers in Johannes 21 (juis vir 2021?)

“volg jy my”

1* It asserts that there is in God a sufficiency which needs no other ; and an independence which admits no other : Numbers in scripture E.W.Bullinger

JOHANNES 21:21-22 AFR83

“Toe Petrus hom ( vir Johannes wat verby stap) sien, vra Petrus vir Jesus: “Here, en wat van hom?” Jesus antwoord hom: “As Ek wil hê dat hy in die lewe moet bly totdat Ek weer kom, is dit nie jou saak nie.”

“Volg jy My!”

Standard
Verse

Dronk Peter

Dronk Peter

Vir seker al dertig jaar of so ‘n familie meeloper.

Peter was in sy lewe nie eers vir ‘n minuut nugter nie.

Hy ken die Here en as hy die dag deurstap sal dit hemel-toe wees.

Maar Peter se pad hier op aarde het in die nagstrate van Koppies in die sestiger-jare vasgesteek.

Hy skommel in ritme met die nagkar tussen oop lewenskakemmers rond.

Peter het sy kanse gekry, verbrou.

Bly eer op die bacchus nagkar tussen die emmers tot ook sy beurt om deur te stap aanbreek.

Witter as sneeu,

ja witter as sneeu….

Standard